Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

H αλλόκοσμη γοητεία του Τσερνομπίλ προσελκύει κρυφούς επισκέπτες.

Ο Dmitry ήταν παιδί όταν άρχισε να ακούει ιστορίες για ένα μυστηριώδες μέρος που λέγεται Τσερνομπίλ, το οποίο δεν βρίσκεται μακριά από το σπίτι του, στο Chernihiv. Κάτι παράξενο και απαίσιο συνέβη εκεί: μια έκρηξη, μια εκκένωση, δηλητηριασμένο νερό, δηλητηριασμένος αέρας. 

Μεγαλώνοντας, ο φόβος αντικαταστάθηκε από την περιέργεια. Στην εφηβεία ήξερε ότι ήθελε να εξερευνήσει την απαγορευμένη ζώνη, την περιοχή που βρίσκεται γύρω από το επίκεντρο της καταστροφής. «Είχα αυτό το άρρωστο ενδιαφέρον».   Πριν επισκεφτεί την περιοχή για πρώτη φορά είχε συλλέξει πληροφορίες από το ίντερνετ: χάρτες, ιστορικά στοιχεία, περιγραφές κτιρίων. 

Το 2009, όταν ήταν 23 χρονών, ξεκίνησε με μερικούς φίλους ένα φόρουμ στο ίντερνετ, στο οποίο σύντομα συμμετείχαν 20 άτομα από την Ουκρανία, από την Λευκορωσία και τη Ρωσία. Ένας από αυτούς, ο Igor, είχε ήδη μπει στην απαγορευμένη ζώνη δύο φορές. «Στα μάτια μου ήταν σαν Θεός», είπε ο Dmitry. (Τα ονόματα έχουν αλλάξει γιατί οι εξερευνήσεις τους είναι παράνομες). 

Ο Igor συμφώνησε να κάνει ένα ακόμη ταξίδι μαζί με τον Dmitry και έναν ακόμη φίλο.   Η περιοχή περιβάλλεται από έναν φράχτη, αλλά η πρόσβαση είναι δυνατή για κάποιον που είναι αποφασισμένος. Αφού διέσχισαν ένα ποτάμι κολυμπώντας ξεκίνησαν την πορεία προς την Pripyat, μια πόλη-φάντασμα που βρίσκεται κοντά στον κατεστραμμένο αντιδραστήρα.   Ο Dmitry περίμενε να δει μια έρημη περιοχή, αλλά στα χρόνια που μεσολάβησαν από το ατύχημα αναπτύχθηκε ένα πυκνό δάσος. 

Την πρώτη νύχτα έμεινε άγρυπνος ακούγοντας τα αγριογούρουνα και τους λύκους, κρατώντας ένα μαχαίρι.   «Το πρωί είπα στους φίλους μου ότι πέρασα την πρώτη άγρυπνη νύχτα της ζωής μου. Με κοίταξαν με απορία και είπαν 'εμείς δεν ακούσαμε τίποτα.'»  Με τη βοήθεια ενός μετρητή Geiger πλέον ο Dmitry και οι φίλοι του αποφεύγουν να παραμένουν σε σημεία με πολλή ραδιενέργεια. Αλλά η μόλυνση είναι αναπόφευκτη. 

«Έχω αναπνεύσει πολλή ραδιενέργεια και έχω πιει πολύ μολυσμένο νερό. Βρίσκεσαι σε καταστάσεις που δεν έχεις φρέσκο νερό αλλά διψάς πάρα πολύ.» Το μεγαλύτερο ποσό ραδιενέργειας που έχει ζήσει ήταν τουλάχιστον 0.01 sievert - το ανώτατο όριο του μετρητή του και περίπου όσα δέχεται ένα ανθρώπινο σώμα όταν κάνει μια ολόσωμη αξονική τομογραφία. 

Ήταν στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύτηκαν οι πυροσβέστες που βρέθηκαν στον αντιδραστήρα μετά την έκρηξη. Οι στολές τους βρίσκονται ακόμη στο υπόγειο.   Ο Dmitry λέει ότι δεν ανησυχεί. 

«Βλέπω ανθρώπους που πέρασαν αυτές τις φριχτές στιγμές και είναι ακόμα ζωντανοί και έχουν μια καλή ζωή. Δεν έχω φοβία με την ραδιενέργεια.»  

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου