Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

«ΘΩΜΑΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ, Ο ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΑΝΔΡΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ»

Γράφει ο Θοδωρής Γκαλμπένης

Το κόκκινο είναι το χρώμα της δράσης, το χρώμα που πυρπολεί και αναζωογονεί. Συνδέεται με την ενεργητικότητα, τη ζωτικότητα, το ενδιαφέρον για τη ζωή, την ευτυχία, τον αυθορμητισμό, την επαναστατικότητα, τη φιλοδοξία. Χαρακτηριστικά που αντιπροσωπεύουν και με το παραπάνω τον Θωμά. Κανονίσαμε να βρεθούμε στο κολυμβητήριο των Σερρών γύρω στις δυόμισι το μεσημέρι. Τρεις παρά καθόμασταν ήδη και τα λέγαμε. Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον άτομο, από το οποίο άκουσα εξίσου ενδιαφέροντα πράγματα.
Κατ’ αρχάς, μου είπε ότι η κολύμβηση αποτελεί ιδανική άσκηση, καθώς γυμνάζει όλο το σώμα, ενώ προλαμβάνει ή ακόμα και θεραπεύει τις μυοσκελετικές παθήσεις. Παράλληλα, η κολύμβηση χαρίζει ευεξία και τονώνει το αναπνευστικό και το καρδιαγγειακό σύστημα. Κάποια στιγμή τον ρώτησα από πότε υπάρχει αυτό το άθλημα. Με ξάφνιασε όταν μου απάντησε «Από την αρχαιότητα», ειδικά όταν σημείωσε ότι «ο Πλάτωνας θεωρούσε αμόρφωτο αυτόν που δεν ήξερα να κολυμπάει». Όταν ήρθε η ώρα να ξεκινήσει η προπόνησή του, σκέφτηκα ότι θα είχε ενδιαφέρον να την παρακολουθήσω από κοντά κι έτσι πήρα τη θέση μου στις κερκίδες. Η ώρα είναι τρεις και κάτι κι ο Θωμάς μ’ ένα σάλτο βρίσκεται στο νερό. Με κινήσεις και μεθόδους που προδίδουν την επαγγελματικότητα και την εμπειρία του, ξεκινά με ζέσταμα. Μετά από λίγη ώρα, φορά βατραχοπέδιλα και αναπνευστήρα και ξαναμπαίνει στο νερό, δίνοντάς μου την εντύπωση ότι το ύφος της προπόνησης αρχίζει να γίνεται πιο σοβαρό, καθώς οι κινήσεις, η ταχύτητα, ακόμη κι ο τρόπος που εξασφαλίζει την αναπνοή του αλλάζουν. Υπό την εποπτεία πάντα του προπονητή-πατέρα, Δημήτρη Κόκκινου, φορά το μονοπέδιλό του και συνεχίζει το πηγαινέλα στον διάδρομο 2. Με υπευθυνότητα και προσήλωση, εκτελεί τις εντολές του πατέρα του, «εκπέμποντας» τον όρκο που έχει πάρει: να κατακτήσει την κρυφή.

Θ. Γ.: Θωμά, σε ποια ηλικία ξεκίνησες την κολύμβηση, ποια ήταν η πρώτη ομάδα στην οποία εντάχθηκες και ποιος ή τι σε ώθησε κι ήταν η αιτία να ασχοληθείς μ’ αυτό το άθλημα;

Θ. Κ.: Ξεκίνησα να κολυμπώ στα τέσσερά μου χρόνια στην ομάδα της κλασικής κολύμβησης του Πανσερραϊκού. Η αιτία ήταν ο πατέρας μου. Ήταν προπονητής της ομάδας και με έσπρωξε στην πρώτη μου επαφή με το νερό. Δε σου κρύβω ότι μου άρεσε και ότι παρά το ότι ήμουν μικρός, πήρα την απόφαση να μην το εγκαταλείψω ποτέ.

Θ. Γ.: Τι απολαμβάνεις στο άθλημά σου;

Θ. Κ.: Την ταχύτητα που το χαρακτηρίζει, την δύναμη και την εκρηκτικότητα που αισθάνομαι και βιώνω τις στιγμές εκείνες που βρίσκομαι στο νερό. Όταν κάνεις κάτι που αγαπάς, Θοδωρή, είσαι τρισευτυχισμένος, παρ’ όλο που σου συμβαίνουν και διάφορα απροσδόκητα και απρόσμενα γεγονότα. Δεν γίνεται να είναι όλα τέλεια. Αν ήταν, να ‘σαι σίγουρος ότι θα το βαριόμουν σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Θ. Γ.: Θα ήθελα να μου μιλήσεις για τον προπονητή σου και την ομάδα σου.

Θ. Κ.: Ο προπονητής μου τυχαίνει να ‘ναι και πατέρας μου. Μη παρασυρθείς και σκεφτείς ότι είναι το καλύτερο πράγμα! Διότι πολλές φορές δημιουργούνται εντάσεις στο σπίτι, αλλά με αίσιο και κερδοφόρο τέλος, καθ’ ότι στην απόδοσή μου λειτουργούν θετικά. Στην ομάδα μου, στην ΣΥΚΚ Σερρών, είμαστε 50 άτομα. Βέβαια, κάθε χρόνο προστίθενται νέα μέλη σ’ αυτήν και μεγαλώνει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την άνοδο της ομάδας, αν σκεφτείς ότι σε παλαιότερα πρωταθλήματα είχαμε την δέκατη θέση, έχουμε κατακτήσει και την τέταρτη!

Θ. Γ.: Υπάρχει κάτι που σε τονώνει, σε δυναμώνει, σε ισχυροποιεί πριν την προπόνηση;

Θ. Κ.: Κάθε βράδυ κοιμάμαι καλά, τρώω ένα γερό πρωινό, φροντίζω να μην κουράζομαι και να μην αναλώνομαι σε ψυχοφθόρες καταστάσεις, ώστε να μην επηρεάζεται η απόδοσή μου.

Θ. Γ.: Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια στον χώρο της κολύμβησης;

Θ. Κ.: Κατ’ αρχάς, να σου πω ότι εύχομαι να έχω υγεία για να μπορώ να κάνω αυτό που αγαπάω. Όμως, ακόμη κι αν για οποιονδήποτε λόγο αναγκαστώ να βγω από την πισίνα, θα φροντίσω να μείνω κοντά στο χώρο, είτε ως προπονητής κάποιας ομάδας, είτε ως στέλεχος, αλλά θα μείνω.

Θ. Γ.: Περίγραψέ μου την ροή της προπόνησης που ακολουθείς.

Θ. Κ.: Αρχικά, όλη η ομάδα μαζί κάνουμε διατάσεις, έπειτα μπαίνουμε στην πισίνα για ζέσταμα και ύστερα η προπόνηση αλλάζει. Εγώ είμαι sprider. Που σημαίνει ότι κάνω το ζέσταμά μου με όλη την ομάδα και μετά ακολουθώ άλλες μεθόδους. Αθλούμαι με περισσότερη ένταση, αλλά με μικρότερη διάρκεια.

Θ. Γ.: Φέτος εισήχθης στην Εθνική Ομάδα Ανδρών. Πόσο μεγάλη τιμή είναι αυτή για ‘σένα, πόσο δύσκολη ήταν η πορεία για να καταλήξεις μέλος της Εθνικής;

Θ. Κ.: Είναι μεγάλη μου τιμή. Τα δύο προηγούμενα χρόνια ανήκα στην Εθνική Ομάδα Νέων, όπου, είτε ατομικά, είτε ομαδικά, έζησα αρκετές επιτυχίες. Ήταν πολύ δύσκολο να ανέβω αυτό το σκαλί. Στην Ομάδα των Νέων ήμουν ο μικρότερος σε ηλικία, οπότε κλήθηκα να ξεπεράσω αθλητές που, ηλικιακά τουλάχιστον με ξεπερνούσαν. Στην δε Εθνική Ομάδα, οι συναθλητές μου είναι από 22 χρονών και πάνω, είμαι ο πιο μικρός εκεί.

Θ. Γ.: Ποια ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία σου ως τώρα;

Θ. Κ.: Το περσινό Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα όπου βγήκαμε πρώτοι, ενώ με τη σκυτάλη χτυπήσαμε παγκόσμιο ρεκόρ! Θα την θυμάμαι εσαεί.

Θ. Γ.: Τι έχεις να πεις σε όσους αγαπούν την κολύμβηση όσο εσύ και ξεκινούν σήμερα;

Θ. Κ.: Είναι δύσκολο να φτάσει κανείς σε υψηλό επίπεδο. Υπομονή και επιμονή.

1 σχόλιο: