Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Χρονογράφημα:Η Ελλάδα του ΚΑ’ αιώνα, έτος 2012.



Μια Ελλάδα που αγωνιά. Μια Ελλάδα που στενάζει. Μια Ελλάδα που διώχνει τα δικά της παιδιά. Μια Ελλάδα που βαδίζει σε ένα μονοπάτι που τελειωμό δεν έχει. Μια Ελλάδα που το πιο λαμπρό παιδί της η Δημοκρατία βρίσκεται στο γύψο.
Άνθρωποι της τρίτης ηλικίας που αγωνίστηκαν στα νιάτα τους για μία καλύτερη και ομορφότερη Ελλάδα και τώρα βλέπουν να πηγαίνουν στράφι όλες αυτές οι προσπάθειες που έκαναν.
Το μόνο που ακούν πια είναι τα λόγια-λόγια-λόγια των πολιτικών που τους οδηγούν σε στενοχώρια και μελαγχολία. Υποσχέσεις που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Και σαν να μην έφτανε αυτό δέχονται μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολλές οικονομικές μειώσεις στις συντάξεις τους που τους δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο να ζήσουν.

Οικογενειάρχες και άνθρωποι της μέσης ηλικίας που έπεσαν θύματα του συστήματος πρώτα με το χρηματιστήριο και ύστερα με τον πλουσιοπάροχο δανεισμό από τις τράπεζες. Και ο στόχος των τραπεζών δυστυχώς επετεύχθη, τα δάνεια πολλά και εύκολα όλα στο βωμό για μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Τώρα είναι χειροπόδαρα δεμένοι.
Πολίτες ανήμποροι να αντιδράσουν σε συνδυασμό και με την αύξηση της ανεργίας σκύβουν το κεφάλι και ζουν με την καθημερινή αυτή εξαθλίωση. Έχοντας χάσει πια κάθε ίχνος αξιοπρέπειας πολλοί απ αυτούς έφτασαν σε σημείο να βάλουν τέλος στη ζωή τους. Επίσημες μελέτες μιλούν για δυο χιλιάδες αυτοκτονίες τα τελευταία δυο χρόνια, που σημαίνει ότι τρεις συνάνθρωποί μας καθημερινά αυτοκτονούν.
Νέοι άνθρωποι που πρέπει να αποφασίσουν τόσο γρήγορα για το τι θα κάνουν στο μέλλον τους. Αυτή η κατάσταση πολλές φορές τους οδηγεί σε άγχος και απόγνωση.
Και αφού μπουν σε κάποια σχολή της επιλογής τους ύστερα από την ολοκλήρωση των σπουδών τους θα μπουν στο χάος της κοινωνίας, όπου γνωρίζουν πολύ καλά ότι το επαγγελματικό τους μέλλον είναι αβέβαιο και θολό. Η ανεργία και η εξαθλίωση αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης Ελληνικής κοινωνίας.
Απεγνωσμένοι ψάχνουν τρόπους φυγής στο εξωτερικό καθώς μόνο εκεί υπάρχει ελπίδα να ζήσει κάποιος μία αξιοπρεπή ζωή. Προλετάριοι στην ίδια τους τη χώρα, βασιλιάδες σε μια ξένη γη.
Άνθρωποι που φοβούνται να αγαπήσουν και να δημιουργήσουν οικογένεια καθώς πρώτο μέλημά τους είναι πως θα καταφέρουν να επιβιώσουν.
Μια Ελλάδα που αγωνιά. Μια Ελλάδα με χαμένο προσανατολισμό. Μια Ελλάδα που ψάχνει να βρει ελπίδα να κρατηθεί. Και η ελπίδα αυτή βρίσκεται μέσα μας, στην Ιστορία μας, στον Πολιτισμό και στη Φιλοσοφία μας.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου