Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Συνέντευξη της Έλενας Ράπτη

"Συνέντευξη στον Θοδωρή Γκαλμπένη για το META magazino στις Σέρρες.

Η διορατικότητα, η ευφυΐα, η ομορφιά, ο έξυπνος λόγος, η γνώση του χειρισμού οποιασδήποτε κατάστασης, η προσήλωση και η ειλικρίνεια είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που αντιπροσωπεύουν την Έλενα Ράπτη. Την γυναίκα που δεν επαναπαύεται ποτέ, κοιτάζει συνεχώς μπροστά, δεν σταματά ποτέ να δουλεύει, βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση επιδιώκοντας το καλύτερο. Κοιτώντας με κατάματα, πραγματοποιήσαμε μία πολύ όμορφη κι ενδιαφέρουσα κουβέντα.

Κυρία Ράπτη, διανύουμε καιρούς χαλεπούς και η προοπτική να βγούμε από τη στενωπό στην οποία έχουμε σφηνώσει χάνεται μέρα με τη μέρα. Ποιο είναι το δικό σας σχόλιο;

Πράγματι, αυτή είναι η εκτίμηση των περισσότερων. Για αυτό και είναι πολύ σημαντικό, όχι μόνο ποιες αποφάσεις λαμβάνονται, αλλά και σε πιο χρόνο υλοποιούνται. Δυστυχώς από την αρχή αυτής της κρίσης, έγιναν πολύ μεγάλα λάθη, υπήρξε ατολμία και χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Αντί σήμερα να συζητούμε το πώς θα αναπτυχθούμε, αγωνιούμε για το εάν θα σωθούμε. Και κάθε μέρα που περνά μεγαλώνει την απόγνωση και μικραίνει τις ελπίδες ενός ολόκληρου λαού.

Με τον γενικό όρο πολιτική εννοείται το σύνολο των μέτρων που λαμβάνονται και των μεθόδων και διαδικασιών που ακολουθούνται, μέσω των οποίων, ομάδες ανθρώπων οργανώνονται και λειτουργούν, προκειμένου να πετύχουν κατά τον καλύτερο τρόπο και με το μικρότερο δυνατό κόστος τους σκοπούς που επιδιώκουν σε διάφορους τομείς δραστηριοτήτων. Κατά πόσο πιστεύετε ότι ακολουθείται αυτή η θεωρία;

Η πολιτική δεν εξαντλείται σε έναν ορισμό. Είναι μια ολόκληρη διαδικασία με σκοπό την ευημερία των λαών. Η πολιτική θεωρητικά εξυπηρετεί τα ιδανικά της δημοκρατίας και την ατομική και συνολική πρόοδο. Άλλες φορές το πετυχαίνει και άλλες φορές όχι. Όσο περισσότερο πάντως αποκλίνει από την αποστολή της, τόσο περισσότερο απαξιώνεται στη συνείδηση των πολιτών. Και μια τέτοια στιγμή ζούμε όλοι σήμερα.

Πώς καταφέρνει μία γυναίκα να συνδυάζει άψογα την προσωπική της ζωή και τη δουλειά της; Χιλιάδες το καταφέρνουν, η κυρία Ράπτη όμως πώς;

Υπάρχει μόνο μια απάντηση. Τα καταφέρνω με τον ίδιο τρόπο που τα καταφέρνει κάθε Ελληνίδα, που εργάζεται και φροντίζει την οικογενειακή και την προσωπική της ζωή. Με επιμονή, αγώνα, αγωνίες, ώρες δουλειάς και πίστη στο εαυτό της.

Τι σας ωθεί να ασχοληθείτε με τα κοινά, κυρία Ράπτη, και πότε κάνετε αυτό το βήμα;

Η ενασχόληση με τα κοινά είναι μια μεγάλη απόφαση. Θέλει όραμα, χρόνο και θυσίες. Ξεκίνησα αυτή τη διαδρομή από το δήμο Θεσσαλονίκης και συνέχισα ως βουλευτής, εκπροσωπώντας χιλιάδες συμπολίτες μου. Κάθε μου παρέμβαση έχει σκοπό το κοινωνικό όφελος. Τους συμπολίτες μου και την πόλη. Την ενίσχυση της νέας γενιάς, την αντιμετώπιση της ανεργίας, τα προβλήματα του κόσμου, μια καλύτερη καθημερινότητα για όλους.

Είστε ένα δημόσιο πρόσωπο και η προβολή, είτε το επιθυμείτε είτε όχι, έχει πρωταρχικό ρόλο στη ζωή σας. Μιλώντας για προβολή λόγος θα μπορούσε να γίνει για το «είναι» και για το «φαίνεσθαι». Με ποιον από τους δύο τρόπους προτιμάτε να ζείτε και γιατί;

Δεν με ενδιαφέρει το «φαίνεσθαι» και το «δήθεν». Το προσποιητό και το ανειλικρινές. Μου ταιριάζει το «είναι», το αυθεντικό, το αληθινό, το αυθόρμητο. Έτσι ζει κάποιος τη ζωή του. Αλλιώς ζει σε μια εικονική πραγματικότητα.

Κυρία Ράπτη, βρεθήκατε στις Σέρρες με αφορμή την παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου της συγγραφέως κυρίας Δημουλίδου. Πώς σας φάνηκε η πόλη;

Η πόλη έχει ένα πολύ δικό της χαρακτήρα και μια ιδιαίτερη ταυτότητα. Δυστυχώς δεν είχα περισσότερο χρόνο να τη γνωρίσω καλύτερα. Έχω όμως φίλους με καταγωγή από την πόλη σας, υπέροχους ανθρώπους. Είχα και την τιμή να προλογίσω το βιβλίο μιας εξαίρετης συγγραφέως. Που γράφει μοναδικά. Και μόνο η σχέση σου λοιπόν με τους ανθρώπους μιας πόλης μπορούν να σε κάνουν να την αγαπήσεις.

Κάποια στιγμή σε κάποιο τοπικό συμβούλιο νέων κληθήκατε να μιλήσετε για την ενδοοικογενειακή βία, προσεγγίζοντας το θέμα με ιδιαίτερη ευαισθησία. Τι προβλέπει η Πολιτεία για το συγκεκριμένο θέμα;

Επί σειρά ετών το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας αντιμετωπίζονταν, σε εθνικό επίπεδο με αποσπασματικό τρόπο, χωρίς συγκροτημένο πλαίσιο δράσης. Στις 25 Νοεμβρίου του 2004, Παγκόσμια Ημέρα κατά της Βίας, σε έναν προφανή συμβολισμό και με πρόθεση να καταδείξουμε την ανάγκη ειδικής νομοθετικής ρύθμισης του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας, μια ομάδα γυναικών συναδέλφων της παράταξής μας, καταθέσαμε σχετική Πρόταση Νόμου για την αντιμετώπιση του σοβαρού αυτού κοινωνικού φαινομένου. Σήμερα η χώρα μας έχει για πρώτη φορά νόμο που αφορά την ενδοοικογενειακή βία. Με σεβασμό σε εδραιωμένες ανθρώπινες αρχές και αξίες. Με σύγχρονες διατάξεις. Η ενδοοικογενειακή συμπεριφορά που προσβάλλει τη σωματική ακεραιότητα και υγεία, την προσωπική ελευθερία, την γενετήσια ελευθερία και την γενετήσια αξιοπρέπεια, αντιμετωπίζεται πλέον ως αξιόποινη. Επαναπροσδιορίζεται η έννοια της οικογένειας, περικλείοντας, πολύ ορθά, εκτός από την εγγύτητα της συγγένειας των προσώπων και την εγγύτητα της σχέσης, αλλά και τα πρόσωπα της συγκατοίκησης, αφού έχουν πλέον αλλάξει τα κοινωνικά δεδομένα. Η άσκηση βίας μεταξύ των μελών της οικογένειας απαγορεύεται, και προσθέτω πως δυστυχώς καμιά φορά αναγκαζόμαστε να νομοθετούμε τα αυτονόητα, ενώ τα εγκλήματα της ενδοοικογενειακής βίας συνιστούν πλέον, και ορθώς, μαχητό τεκμήριο για τη λύση του γάμου. Η σωματική τιμωρία των παιδιών ως μέτρο σωφρονισμού ή ελέγχου της συμπεριφοράς τους απαγορεύεται αυστηρά από τις νέες διατάξεις. Προβλέπεται πλέον η αντιμετώπιση των ανηλίκων ως θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, ακόμη και όταν η παράνομη συμπεριφορά δεν στρέφεται ευθέως εναντίον τους αλλά απλά τελείται ενώπιόν τους. Γιατί προέχει να προστατεύσουμε τις εύθραυστες παιδικές ψυχές. Σημαντική είναι και η πρόβλεψη για την αυξημένη προστασία των εγκύων, των ανηλίκων και όλων των μελών της οικογένειας που αδυνατούν να αντισταθούν στην εναντίον τους άσκηση βίας, όπως είναι οι υπερήλικες ή τα άτομα με ειδικές ανάγκες, ενώ οι διατάξεις προστασίας επεκτείνονται σε περιπτώσεις άσκησης σωματικής ή ψυχικής βίας σε πρόσωπα που διαμένουν σε ιδρύματα κοινωνικής φροντίδας, από το προσωπικό τους. Τέλος, οι νέες διατάξεις κατατάσσουν πλέον και τον συζυγικό βιασμό εκτός από την ασέλγεια ως μορφή ενδοοικογενειακής βίας.

Τέλος, κυρία Ράπτη, τι προβλέπετε για την Ελλάδα του 2012;

Το 2012 θα είναι μια πολύ δύσκολη χρονιά. Θα κριθεί το μέλλον μας για τις επόμενες δεκαετίες. Πρέπει να βρούμε τον τρόπο και τις αντοχές να επιβιώσουμε μέσα στην ενωμένη Ευρώπη. Να καλύψουμε το έλλειμμά μας με έσοδα από ανάπτυξη και όχι από θυσίες των Ελλήνων. Εγώ λέω πως έχουμε τη δύναμη να τα καταφέρουμε. Αρκεί σε αυτή την προσπάθεια να έχουμε μαζί μας την κοινωνία.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου