Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Επιτέλους λογικεύτηκαν

Μετά από αμέτρητες λάθος κινήσεις της κυβέρνησης όσον αφορά την οικονομική πορεία της χώρας μας, έφτασε η στιγμή να αφήσει πίσω της την αδιέξοδη πολιτική που ακολουθούσε μέχρι στιγμής και να ανοίξει τα αυτιά της σε λογικές προτάσεις που έχουν κατατεθεί κατά καιρούς από διάφορους θεσμικούς φορείς.

Θα αρχίσω όμως από τα βασικά για να καταλάβουμε ποιο ήταν το λάθος μας σαν χώρα μέχρι στιγμής. Από την στιγμή που καταργήθηκε το ολοκληρωτικό καθεστώς του Παπαδόπουλου η Ελλάδα είχε στην πλάτη της ένα υγειές χρέος αξίας 300 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ο χαρακτηρισμός υγειές δεν είναι ειρωνικός. Σημαίνει ότι με τις τότε υπάρχουσες παραγωγικές δυνατότητες της οικονομίας το χρέος θα είχε αποσβεσθεί σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα.
Αυτό γινόταν διότι η Ελλάδα είχε ένα σχετικά μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα. Δηλαδή η Ελλάδα είχε πολλά έσοδα από αγαθά και υπηρεσίες τα οποία η ίδια παρήγαγε, τα οποία υπερκάλυπταν τις πρωτογενείς της δαπάνες (συνολικές δαπάνες μείον έξοδα τοκοχρεολυσίων) .Οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν μετά την μεταπολίτευση δεν εκμεταλλεύτηκαν όπως θα έπρεπε αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα και οι πρωτογενείς δαπάνες της χώρας μας ξεπέρασαν κατά πολύ τα έσοδα.
Η αξιωματική αντιπολίτευση στο Ζάππειο ΙΙ όπως και το οικονομικό επιμελητήριο με δικές του ανεξάρτητες προτάσεις τόνιζαν συνεχώς την ανάγκη για στροφή προς την ανάπτυξη και την δημιουργία πρωτογενους πλεονάσματος. Αυτή η πολιτική είναι η μόνη που δίνει στην Ελλάδα κάποιες ελπίδες να βγει από αυτή τη δυσχερή θέση χωρίς να πτωχεύσει ή να γυρίσει στην δραχμή, σενάρια καταστροφικά για την οικονομία μας.
Άκουσα πρόσφατα λοιπον από ένα κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της κυβέρνησης ότι θα γίνει επιτέλους αυτή η πολυπόθητη στροφή. Πρέπει να ομολογήσω ότι χάρηκα όταν το άκουσα και να την υλοποιήσουν σύντομα και να μην το είπαν πάλι μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους. Η Ελλάδα είναι σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση αυτή τη στιγμή, οι χαμηλόμισθοι και οι χαμηλοσυνταξιούχοι έχουν γονατίσει από το βάρος των νέων μέτρων (τα οποία συνεχώς γίνονται και σκληρότερα) και δεν είναι ώρα να παίζει η κυβέρνηση με τις ελπίδες του κόσμου.

2 σχόλια:

  1. ο μονόδρομος που έχει εισέλθει η χώρα είναι δύσβατος και χωρίς τέλος...η στροφή είναι αναγκαία αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση. χρειάζεται μια σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές, μέχρι και εκβιασμός τους. Επίσης μια αναπτυσόμενη δύναμη όπως η Κίνα μπορεί να δώσει σημαντικές λύσεις σε χρόνια προβλήματα και να αναπτύξει τις ξεχασμένες υποδομές της επαρχίας, όπως λιμάνια,τρένα,αεροδρόμια. Ας μην λησμονούμε οτι είμαστε μια απο τις πύλες της Ευρώπης και μάλιστα σε πολύ κομβικό σημείο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ, Θάνο. Όμως, σκέφτομαι ότι ίσως να μην αρκούν αυτά για να αρχίσουμε την ανοδική πορεία. Ίσως (λέω ίσως) χρειαστεί να υπάρξουν απολύσεις στον δημόσιο τομέα, όπου μεγάλο ποσοστό όσων είναι εκεί μπήκαν ρουσφετολογικά (δεν κοιτάζω την παράταξη, διότι όλοι βάλανε το χεράκι τους) και ζουν παρασιτικά, ενώ μικρό ποσοστό των Δ.Υ κουβαλάνε το βαρύ φορτίο της δουλειάς.
    Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις περιπτώσεις ανθρώπων που έπαιρναν/παίρνουν συντάξεις για περισσότερο χρόνο από αυτόν που δούλευαν, προκαλώντας προβλήματα στον δημόσιο τομέα. Οι διατάξεις που τα επέτρεπαν αυτά, θέλω να πιστεύω ότι υπήρχαν ώστε οι γυναίκες, για παράδειγμα, να μπορούν να στηρίξουν τις οικογένειές τους. Όμως, αυτό που βλέπω είναι εκμετάλλευση του συνταξιοδοτικού από επιτήδειους (που είναι πάρα πολλοί)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή