Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

Προσοχή στην βάση του κινήματος


Παρακολουθούμε συχνά τον τελευταίο καιρό όλο αυτό το σκηνικό που έχει γίνει με τους αγανακτισμένους στις πλατείες κάθε πόλης οι οποίοι προσπαθούν κι αυτοί όπως μπορούν να δηλώσουν την αντίδρασή τους σε ότι γίνεται και την αντίθεσή τους στις κυβερνητικές πολιτικές που μας έφεραν μέχρι εδώ.


Η συγκεκριμένη κίνηση ως ένδειξη διαμαρτυρίας με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Αφού ο διάλογος με τους κυβερνώντες, οι παροτρύνσεις, οι καταθέσεις προτάσεων κ.α. δεν έχουν κανένα απολύτως αποτέλεσμα, μια ειρηνική διαμαρτυρία είναι ο καλύτερος τρόπος να περάσεις το μήνυμα που θέλεις χωρίς επεισόδια και χωρίς απώλειες είτε υλικές είτε ανθρώπινες.


Έχω όμως και τις επιφυλάξεις μου για το μέλλον του κινήματος και συγκεκριμένα δύο σοβαρές ανησυχίες. Ο πρώτος μου προβληματισμός είναι ο λεγόμενος ακομμάτιστος χαρακτήρας του κινήματος. Έχω όλες τις αγνές προθέσεις να πιστέψω ότι η δημιουργία του κινήματος ήταν καθαρή χωρίς κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό συμφέρον, πολύ φοβάμαι όμως ότι στο τέλος θα καταλήξει όπως οι περισσότερες διαδηλώσεις του τελευταίου καιρού, δηλαδή οι διαδηλωτές θα φωνάζουν υβριστικά συνθήματα, θα διεξάγονται επεισόδια στους δρόμους μεταξύ των πολιτών αλλά και με την αστυνομία κ.α. Ήδη διάφοροι πολιτικοί χώροι βάζουν τα δυνατά τους να ‘καπελώσουν’ την όλη κατάσταση και να πάρουν τον κόσμο με το μέρος τους για να ικανοποιήσουν τα δικά τους μικροπολιτικά συμφέροντα. Το αστείο την όλης υπόθεσης είναι ότι ο ένας κατηγορεί τον άλλο για αποπροσανατολισμό του κόσμου ενώ ταυτόχρονα βγάζουν ανακοινώσεις ‘καπελώνοντας’ ουσιαστικά το κίνημα!!


Αυτοί που λυπάμαι περισσότερο είναι οι άνθρωποι μικροί και μεγάλοι οι οποίοι δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ στην ζωή τους με την πολιτική γενικά ούτε με τις πολιτικές ιδεολογίες συγκεκριμένα και συμμετέχουν σε όλο αυτό και τους κάνουν πλύση εγκεφάλου κάποιοι επιτήδειοι μπροστά στα μάτια όλων μας! Ελπίζω αυτοί οι άνθρωποι, που κατέβηκαν στους δρόμους για να βοηθήσουν την Ελλάδα να πάει μπροστά, να έχουν κριτική σκέψη να φιλτράρουν τα μηνύματα που δέχονται κατά την διάρκεια του κινήματος.


Ο δεύτερος προβληματισμός μου, και με αυτόν θα κλείσω, είναι για το ήθος των ανθρώπων οι οποίοι οργανώνουν την όλη κατάσταση. Έχω την τύχη, ή ατυχία όπως το πάρει κανείς, να γνωρίζω κάποια από αυτά τα άτομα και δεν είναι άνθρωποι οι οποίοι θα έμπαιναν σε όλη αυτή την διαδικασία ανιδιοτελώς. Είναι από τα λεγόμενα ’ λαμόγια’ τα οποία είχαν βολευτεί τόσα χρόνια και τώρα που έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι για την οικονομία της χώρας μας και δεν μπορεί να στηρίξει οικονομικά τόσα πολλά ‘λαμόγια’ έχουν βγει στους δρόμους και φωνάζουνε.


Για να μην παρεξηγηθώ δεν θέλω σε καμία περίπτωση να υποτιμήσω την αξία του κινήματος. Απλώς συνιστώ προσοχή σε όλους μας. Έχετε τα μάτια σας ανοιχτά!

3 σχόλια:

  1. οι αγανακτισμενοι ειναι οντως η καλυτερη απαντηση σε ολα, μια ειρηνικη διαμαρτυρια, αυτο τουλαχιστον στην αρχη γιατι πλεον θα πρεπει να σκεφτουμε και ποιοι αποτελουν τους αγανακτισμενους το κινημα εχει παρει μεγαλες διαστασεις και ετσι υπαρχει ο κινδυνος να το χρεισημοποιησουν καποιοι προς οφελος τους. δε λεω οτι δεν πρεπει να διαμαρτυρομαστε αλλα πολυ φοβαμαι πωσ θα καταληξει με ταραχες επεισοδια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δε χρειάζεται να μας "οργανώνουν" για να κατεβαίνουμε στην πλατεία και να συζητάμε... αυτό γίνεται καθημερινά στα χωριά, είναι απλό... απλώς τώρα είναι και trendy...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε, νομίζω ότι όλοι είμαστε λίγο πολύ λαμόγια. Πιστεύω ότι άτομα όπως ο Πάγκαλος με φράσεις όπως το "Μαζί τα φάγαμε", απλά μας πονάνε γιατί λένε την αλήθεια: Η μισή χώρα είναι δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι και το ένα τρίτο ιδιωτικοί υπάλληλοι. Συνεπώς δεν είναι να αναρωτιόμαστε γιατί έχουμε χρέος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή